Ceritera kita--Our first met was on 2011--Location: TNB, KuantanFlashback--Pada masa tu, umur baru melangkah ke-22 tahun. Kiraan aku, usia remaja lagi-Lepas graduate plus tanam anggur, tolak tambah merambu dekat kg, 3 bulan lepas tu, dapat lah tawaran ke Call Centre Aduan Pengguna Bekalan Elektrik--Senang cakap, Operator Telefon lah--Selepas setahun--Pagi seingat aku--Before 8pagi. Macam biasa since aku seorang rider time tu. Helmet hitam plus kuda hitam EX5 aku memang takkan terpisah-- Layan lap dekat pagar masuk utama sambil berangan bagai puteri kayangan, mata terlihat satu susuk tubuh yang melangkah longlai. Berbaju Ungu, menggalas beg kendong, bersepatu hitam-- 'Tall man with dark skin'-- Yang pasti bukan Y.B Khairy Jamaludin eh-- Tapi nampak sama.Aduh, camana ni-- Belum bertentang mata lagi takkan dah jatuh cinta-- orang kata 'dari mata jatuh ke hati'-- Ak ni usahkan mata dia, muka pun nampak sipi-sipi je. MUSTAHIL JATUH CINTA--Sambil tunggang kuda hitam aku cari parking, sambung berangan-- 'Best nyewwwee lau dapat bf yang tall with dark skin tadi'-- standard lah kalau seusia aku tu berangan sampai ke bintang-- Jangan ada yang menafikan, ak marah nanti, HAHAHA --park motor-- Lari2 anak nak naik office. Mamat berbaju ungu, bergalas beg tadi ntah kemana-- Hilang sudah-- Ah lupakan jelah. Setinggi-tinggi bangunan 12 tingkat ni, mana lah nak cari Dia. Manalah ak tau dia siapa,datang dari mana-- Ntah2 dah berpunya, alamak patah nya hati--Ah lupakan jelah. Angan-angan belum tentu jadi kenyataan. Ye tak. Ak punch in pun belum. Shift pagi. Tapi biasanya kurang satu minit kul8 baru muka ak terpacak depan mesin tu. Yang terlebih 5 6 minit, sejam dua jam pun ada-- Kadangkala. Bukan selalu eh. 😀😀Naik lift tingkat 4-- Dah lambat, rempuh jelah pintu kuat-kuat. Alamak 'tall man with dark skin + beg kendong' duduk dekat kerusi bulat tepi pintu! tak silap pandang ni. Ada sorang dua perempuan duduk semeja. Dia membelakangkan aku-- Sempat lagi nak betulkan diri. Seingat aku, tika tu ak pakai baju kurung kaler pink, bleh tahan buruk sebab baju masa zaman kampus dulu--Belum tambah aksesori tudung keronyok. Maklum lah, rider kate kau. Aduh dia dh toleh-- Cover jalan, kira langkah 1 2 1-- Ak rasa cara jalan aku paling bergaya dah masa tu. Memang penuh dengan gaya mutu dan keunggulan-- Biar tak cantik, confidentsssss kena lebih. Kenapa ada s, supaya jadi Konfiden+cantik. AHAHAHA--Sambil cover jalan yang dah macam sotong tu, sempat lah ak kerling pada dia. Dengan harapan nak tambah konfiden td dengan senyuman paling manis. Kot lah, dari senyuman boleh buat dia tak tidur malam-- Ciss rancak bersembang rupanya--AK jalan macam sotong ni agaknya dia x pandang ke hoi! Tak tau menghargai betul. Eleh, macam hensem sangat! Tak hingin lah kat kau' --(Monolog gadis cinta kecundang) HAHAHAHAHAA--Ah baik aku lari masuk opis. Dah lambat nak log in. Lagi satu, dulu masa ak keje, staff kontrak or permanent staff mang takde petisyen. So duduk ah ikot suka korang. Datang awal, dapat lah duk sebelah bestfriend. Kalau lambat mcm aku ni-- Kena berebut bertumbuk lah jawapan dia--(aku mandai tambah yang bertumbuk tu) HEHEHEHENampak gaya, hari tu tak dapat ngecek nasik goreng + jemput bilis nurul ain-- hai lah nasib.A month later--Bos announce besok akan ada kemasukan staff kontrak. Seingat aku mang biasa sangat staff keluar masuk. Bukan ape, waktu kerja Operator Telefon memang panjang. Yang bujang2 boleh lah komited-- yang ada family, kesian skit lah sebab nak kena panfai-pandai arrange masa tuk spend dengan familia de amor plus anak2 tercinta--OK lah bos. I'alls ok jelah. Dapat kawan baru pun ok gak--Besoknya, ak dan lambat tiada terpisah. Motor plak pancit. Haa 2 jam kot lambat. Motor pancit plus bangun lambat. Semalam ot 8 jam + normal shift. 16 jam wei keje. Tapi nanti gaji berbaloi. Nak beli mcam2, nak hadiahkan mak abah ape2 kesukaan derang, tambah lagi anak-anak kakak kat kg nak pau beli buku lah pensil color lah, teh ais fav ak lagi. HAA kedai 2 ringgit tak dilupakan, dan duit tepi sebelum naik bas nak balik Kuantan nt--Sampai-sampai, orientasi dah habis pun. Orang lambat layaknya duduk barisan belakang sekali. Padan lah muka. Sempat lah nampak banyak kepala-kepala baru duduk sebarisan panjang dekat depan tu ha--Hai lah, tak sempat nak berkenalan. Mana lah tahu, jodoh ku ada dalam satu yang ada dekat situ kan--Orientasi hampir selesai. Itu pun lepas bos ak sempat lah briefing waktu kerja, cara bekerja, kiraan gaji, etika pemakaian dan bla bla bla--Ak macam biasalah. Duduk belakang tadi kan, mana ada geng sembang-- Main facebook pun ok gak--Search jodoh lah ape lagi. MIHIHIHI--Di mana lah imam ku berada? Mari lah ke mari, datang kepadaku-- As usual, berangan lagi.Orientasi bersurai. Ak jalan dengan longlai. Kena masuk office ok. Kena kerja. Ceitpodahhh. Baru verangan nak balik berehat--Masuk office, log in-- rutin harian seorang telefonis--'Selamat pagi/selamat petang/salam subuh, boleh saya bantu'-- just ambik report kerosakan dalam sistem, hantar pada Pembaik Pulih Bekalan (abg-abg sado TNB yang korang biasa tengok naik Hilux Merah Biru ada tangga ataih bumbung tu ha)
Nada kena manis yea. Hati pelanggan kena jaga. Biar tak nampak rupa, suara biar macho + HENSEM--
Sambil-sambil tu terdengar lah Kerani dok bersembang lebat kat petisyen sebelah pasal staf2 kontrak-- Kata dia dah buat pembahagian untuk beberapa grup. Seingt aku ada grup A-E. Sebab dulu kena stdby 24 Hours-- Ak grup ape eh. C rasanya. C stand for Cantik, Comel dan PERASAN nak mampus. AHAHAHAA
Kata kerani aku tadi, dia bagi sorang mamat Korea masuk lam group aku plus 3 4 orang staff perempuan-- Kata dia nak kasi chance ak cari Pasangan Hidup-- Lupa nak cite, pada ketika tu ak mang berstatus SINGLE ok-- Bukan Balu, bukan Janda Anak Dua --
OK?
Single and still looking for PARTNER--
Berkulit hitam , tinggi dan 'bawak beg kendong--
Muka bengkak2 sikit mcam baru bangun titow pun takpe-- Hihihihihihi
Sobonarnya den kureng minat sikit kalau jejaka-jejaka rupawan kulit putih mulus tulus ni. Kalau yang hitam-hitam sikit, 😋😋😋😋😋 hah cenggini kau-- Jalan tak jejak bumi lah jawapan dia-- Terus naik ke bintang walaupun dengan jisim berat aku ketika tu, sangat lah mustahil -- HIHIHI
Tiba-tiba!
Cerita bersambung---
Tiba-tiba ad penampakan seorang yang tak kurang bengkak muka dia, warna kulit-- itam-itam si tampok manggis, tapi memang nampak manis-- (tu aku yg rasa,orang lain tak tahu lah, HIHIHI) Bawak beg kendong jugak lahai-- (trend masa tu bawak beg galas belakang kot nye)--
Seingatnya berkemeja hitam, lengan kemeja disinsing sampai ke siku-- berambut agak tebal disikat tepi-- Tahap ketinggian lebih kurang beza 4 5 inci jgak lah dengan aku-- Kira kalau jalan beriringan tu, nampak macam ngam jelah an an an-- Haih jatuh cinta lagi untuk sekian kali, Woot woott--
'Lempang pipi-- Berangan lagi aku ni*
Bersebelahan dia, ada sorang lagi makhluk Tuhan- Tapi renek-- tak minat. HAHAHA
OH yea--
Rupanya ada 3 orang staff kontrak lelaki yang bakal berganding bahu dengan kami berbakti untuk Rakyat Malaysia, itupun tak termasuk dengan mamat Korea yang ak cerita awal tadi--
Pada firasat aku, mesti officemate aku masing-masing dah ada ayat nak mengayat-- Mana tak nya, sebelum-sebelum ni, nisbah staff perempuan dengan staff lelaki ialah 4:1-- tak termasuk yang dah kahwin, bakal berkahwin dan status 'complicated relationship-- So mana lah tau boleh try nasib kan.
Cuma yang aku tau, mamat rambut tebal dan si rendang berkaca mata tu satu group--
Tapi bukan group aku lah yang pastinya-- Ah biarkan jelah. Bukan best pun satu group dengan derang--
*Pasrah
Day 1-Day 7
Kami staff lama diminta untuk training staff baru secara unformal. Means, setiap sorang staff lama diminta untuk ajar setiap seorang staff baru--Gilir-gilir lah. Maklumlah, petisyen pun pat-pat siku lipat--Nak tak nak duduk jelah bersumbat satu meja duorang-- Yang semeja share 3 4 orang pun ada-- Kami kena terangkan tentang etika telefon, ajarkan sistem kemaskini maklumat pembuat aduan, standard2 prosedur TNB sediakan, dan cara-cara nak handle panggilan pelanggan dengan baik--
Tapi dalam tempoh seminggu, boleh kira dengan jari-- 20 kali pun xsampai staff baru duduk sebelah aku-- tak sudi barangkali berguru dengan aku yang hati kering ni-- sebenarnya, sebenarnya, sebenarnya aku sukakan privacy. HEHEEHEHE-- Aku orangnya lambat mesra-- ' Hai, sy zetty, nama awak siapa? Duduk mana? Datang kerja naik apa? -- Aku tak reti weh nak mulakan dulu!
Aku memang tak friendly, SUMPAH. tapi kalau dah kenal, in sha allah--
Sahabat, untuk selamanya. Cewaaahh--
Satu ari tu-- Hah kat meja favourite aku tulah dak-dak ni nak bersumbat--Haih takde angin, takde ribut. Banyak-banyak meja, kenapa pilih tempat kesukaan aku dan why me!?
Sampailah turn mamat rambut tebal sikat tepi tu--
Adui, kalau dia punya sebutan-- Mak aihhh- Mat salleh pun surrender gini-- Dengar-dengar dia dulu pernah kerja dengan Vads. Entah ah. Tak familiar sangat lah aku. Tapi rasanya telefonis dekat salah satu syarikat yang well knowned lah kat Kolumpo sana. Kat Kuantan mang takde lah-- Kire pengalaman dia nak bandingkan ngan kami kami nih, Alahai siapalah Zety ni--
Gitulah umpamanya.
Dalam hati dah start dah bisikan syaitan nirrojim--
POYO sangat lah mamat ni ha-- mana tak nya, bukan main tebal huruf 'R dia. Kadang-kadang mat salleh sangat bunyik nya--Kejap karang berdengung semacanggggggg--
Berasa kekeliruanggggg nok oyat ke mung-
